Αποστολική Πίστη
Οι Αποστολικοί, Μεταποστολικοί και Εκκλησιαστικοί Πατέρες στα συγγράμματα τους, ενσωμάτωσαν την πλέον αυθεντική ερμηνεία της Παλαιάς και Καινής Διαθήκης .
"ουχί από τους εαυτούς τους θαρρήσαντες, αλλά απ'τον Θεόν φωτισθέντες"

«τῇ γὰρ χάριτί ἐστε σεσωσμένοι διὰ τῆς πίστεως• καὶ τοῦτο οὐκ ἐξ ὑμῶν, Θεοῦ τὸ δῶρον, οὐκ ἐξ ἔργων, ἵνα μή τις καυχήσηται.» (…με χάριν έχετε σωθή δια μέσου της πίστεως. Και η δια της πίστεως σωτηρία σας δεν προήλθεν από σας, Θεού δωρεά είναι το δώρον αυτό. Δεν εσωθήκατε από έργα ιδικά σας, δια να μη έχη κανείς το δικαίωμα να καυχηθή-μτφρ. Π. Τρεμπέλα) ΕΦΕΣ. 2[Β]:8,9. Η πίστη όμως δεν είναι μια απλή διανοητική αποδοχή αλλά γεννά έργα μετανοίας και φιλαλληλίας επειδή: «ὥσπερ γὰρ τὸ σῶμα χωρὶς πνεύματος νεκρόν ἐστιν, οὕτω καὶ ἡ πίστις χωρὶς τῶν ἔργων νεκρά ἐστι.»(η πίστις, χωρίς τα έργα της αρετής, δεν είναι πίστις ζωντανή, αλλά νεκρά-μτφρ. Π. Τρεμπέλα) ΙΑΚ., 2[Β]:26. Τα καλά έργα χωρίς πίστη που γεννά μετάνοια, βάπτισμα προς άφεση αμαρτιών, αλλαγή ζωής και αρετή δεν μπορούν να σώσουν τον άνθρωπο.

Βελισσάριος Χούσος - Αθήνα - 29/4/2009

Ο καθένας βάπτισε την ερμηνεία του σε δήθεν οδηγία του Αγίου Πνεύματος με αποτέλεσμα τη δημιουργία χάους ερμηνειών, διδαχών & πρακτικών που το 'Αγιο Πνεύμα ουδόλως εγκρίνει, διότι για το Πνεύμα του Θεού υπάρχει μόνον "μία πίστη" (Εφ.4:5). Ήδη από το 1665 ο Μοραβός επίσκοπος Τζ. Κομένιος (+1670) έγραφε: "Ο τεράστιος αριθμός των δασκάλων είναι αιτία για την δημιουργία αναριθμήτων ομάδων (στον Προτεσταντισμό) για τις οποίες σύντομα δεν θα υπάρχουν άλλα ονόματα να δοθούν. Κάθε εκκλησία ανακηρύττει τον εαυτόν της ως τη μόνη αληθινή, ή τουλάχιστον την πιο γνήσια [...] ενώ ανάμεσα τους καταδιώκει η μία την άλλη με πικρό μίσος [...] από τη Βίβλο αυτοί κατασκευάζουν τα διαφορετικά δόγματα, τα οποία γίνονται φρούρια και επάλξεις τους που φυλάσσονται από πίσω και εξαγγέλλουν τις επιθέσεις τους..." ενώ "Ενός Χρεία Εστί". Ποιος είναι λοιπόν ο μόνος ασφαλής οδηγός για την αποκατάσταση της Αποστολικής Πίστης; Βεβαίως, το Ελληνικό Κείμενο της Καινής Διαθήκης το οποίο συνέθεσαν "οι στύλοι του κόσμου, οι απόστολοι" (Ιγνάτιος, Προς Φιλαδελφείς). Πρέπει όμως να κατανοούμε και ερμηνεύουμε την Κ. Διαθήκη όχι διαφορετικά από ότι έχει κατανοηθεί και ερμηνευθεί από τους διαδόχους των Αποστόλων και τους διαδόχους των διαδόχων των Αποστόλων. Γιατί; Διότι οι διάδοχοι των Αποστόλων είναι οι θεματοφύλακες για τους οποίους ο Παύλος γράφει προς τον Τιμόθεο: «Όσα άκουσες από μένα [...] αυτά να τα παραδώσεις σε πιστούς ανθρώπους, που θα γίνουν ικανοί να διδάξουν και άλλους.» (Α' Τιμ. 2:2-ΔΜ). Διότι οι διάδοχοι και οι διάδοχοι των διαδόχων των Αποστόλων συνέταξαν τον Κανόνα της Κ. Διαθήκης. Δεν υπάρχει κάποιο χωρίο στη Κ. Διαθήκη που καθορίζει τα είκοσι επτά βιβλία της. Αυτό το καθόρισε η αρχαία εκκλησία μετά από μακρά διαδικασία.

Ανώνυμος - 28/4/2009